Ευγενία Τσουμάνη – Σπέντζα Βουλευτής Επικρατείας Νέας Δημοκρατίας  
βιογραφικό   δραστηριότητες       επικοινωνία
 
 
νομοθετικό έργο

20/7/2011 - Γραφειοκρατικό και δυσκίνητο το νέο σύστημα διοίκησης του ΣΕΠΕ

Είχα υπογραμμίσει και στην αρχική μου τοποθέτηση ότι σήμερα είναι περισσότερο σημαντικό από ποτέ η προστασία των εργασιακών δικαιωμάτων, η τήρηση της εργατικής νομοθεσίας και ο περιορισμός της αδήλωτης εργασίας. Γι’ αυτό και οι αλλαγές στη δομή και λειτουργία του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας δεν πρέπει να καταλήγουν σε μια κατ’ όνομα αναμόρφωση, αλλά να αναβαθμίζουν επί της ουσίας τις δυνατότητες και το ρόλο των Επιθεωρητών.

Αυτό δεν επιτυγχάνεται με το παρόν νομοσχέδιο, αφού όπως είπαμε πρόκειται για ένα γραφειοκρατικό, επιβαρυμένο και άρα δυσκίνητο διοικητικό σύστημα που δεν εγγυάται την αποτελεσματικότητα του έργου και αυτό βεβαίως μένει να το δούμε στην πράξη.

Ερχόμενη τώρα στο σχολιασμό επί των άρθρων και ειδικότερα στο πρώτο μέρος του νομοσχεδίου, στο άρθρο 2 το θέμα της αρμοδιότητας των συλλογικών και ατομικών διαφορών πρέπει να προσεχθεί ιδιαίτερα, δεδομένου ότι υπάρχει επικάλυψη με το ν. 1876/1990.

Επίσης, στο άρθρο 3 η ενίσχυση της συμφιλιωτικής διαδικασίας είναι σωστή ως μια εναλλακτική επιλογή έναντι της κρατικής δικαιοσύνης, τα προβλήματα λειτουργίας της οποίας συχνά αποτελούν αποτρεπτικό παράγοντα. Εν τούτοις, όπως σημειώνουν και οι εργοδοτικές οργανώσεις που μας κατέθεσαν τις απόψεις τους, δεν πρέπει να υπάρχει αλληλοεπικάλυψη, αλλά πρέπει να διατυπώνονται σαφέστερα οι διαδικασίες μεταξύ ατομικών και συλλογικών διαφορών που υπάγονται στη συμφιλιωτική διαδικασία. Ειδικότερα μάλιστα στο άρθρο 3, με την προσθήκη της συνδρομής της εύλογης αιτίας που μας έδωσε χθες ο Υπουργός, ισχυροποιείται το θέμα του τεκμηρίου για την απουσία ενός από τα μέρη κατά τη διάρκεια της συμφιλίωσης. Ωστόσο, κατά την άποψη των εργοδοτικών οργανώσεων και κατά την άποψή μας, η έννοια της συμφιλίωσης δεν μπορεί να εμπεριέχει την έννοια της κύρωσης.

Επίσης, στο άρθρο 4 τίθεται θέμα συμβατότητας με τις διεθνείς συμβάσεις εργασίας ως προς την απασχόληση προσωπικού με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου ως Επιθεωρητών με τα ίδια δικαιώματα και υποχρεώσεις του προσωπικού του Σ.ΕΠ.Ε. και αυτό γιατί η Διεθνής Σύμβαση 81 περί Επιθεώρησης Εργασίας απαιτεί να απασχολούνται δημόσιοι υπάλληλοι με μονιμότητα, προκειμένου να εξασφαλίζει την ανεξαρτησία της εργασίας τους.

Στο άρθρο 8 η σύσταση των δυο θέσεων Γενικών Επιθεωρητών είναι –στο γενικότερο πλαίσιο που αναφέραμε- περιττή, κατά την άποψή μας, δεδομένου ότι και επιβαρύνει τον τακτικό προϋπολογισμό σε δύσκολες περιόδους, αλλά και το έργο αυτό έτσι και αλλιώς επιτελείται από το ενισχυμένο στελεχιακό δυναμικό των Επιθεωρήσεων.

Η προβλεπόμενη στο άρθρο 10 υπηρεσιακή δομή του Σ.ΕΠ.Ε. είναι η πιο χαρακτηριστική της φιλοσοφίας των προωθούμενων αλλαγών. Δημιουργείται κεντρική Υπηρεσία του Σ.ΕΠ.Ε. με αλληλοεπικαλυπτόμενες και παράλληλα ασκούμενες αρμοδιότητες με αυτές της κεντρικής Υπηρεσίας του Υπουργείου, ιδιαίτερα στον τομέα των οικονομικών και διοικητικών υπηρεσιών. Επίσης, περιττές θεωρούμε στα άρθρα 11, 12 και 13 τις συστάσεις Γραφείων Ενημέρωσης και Υποδοχής, δεδομένου ότι υπάρχουν τέτοια Γραφεία ήδη στο Υπουργείο και απαιτείται μόνο μια επέκταση στην περιφέρεια, της Ειδικής Ομάδας Ετοιμότητας και Άμεσης Επέμβασης, δεδομένου ότι οι αρμοδιότητες αυτές ανήκουν στους Ειδικούς Επιθεωρητές. 

Στο άρθρο 19, η θεσμοθέτηση κοινών συσκέψεων μεταξύ των υπηρεσιών, κάτι που ούτως ή άλλως δεν μπορεί διά νόμου να επιβληθεί, επιβεβαιώνει το πνεύμα αποξένωσης μεταξύ του ΣΕΠΕ και της κεντρικής υπηρεσίας του Υπουργείου.

Στο άρθρο 24 και αναφορικά με το θέμα των διοικητικών κυρώσεων, το πρόστιμο θα πρέπει να διαμορφώνεται έτσι, ώστε να μην ενθαρρύνει την επανάληψη μιας παράβασης, αλλά και να μην είναι εξοντωτικό για τις μικρές επιχειρήσεις, εφόσον μάλιστα δεν υπάρχει και σοβαρή υποτροπή. Επίσης, θα πρέπει να υπάρχει ρητή αναφορά στους λόγους, για τους οποίους διατάσσεται η κύρωση της προσωρινής ή οριστικής διακοπής της επιχείρησης, μέτρο το οποίο εκτιμούμε ότι θα έπρεπε να επικεντρώνεται μόνο στη διακοπή της συγκεκριμένης εργασίας και λειτουργίας της επιχείρησης και όχι σε ολόκληρη την επιχείρηση. Σε κάθε περίπτωση πάντως και όπως σημειώνεται και στην έκθεση της Επιστημονικής Επιτροπής της Βουλής, εφόσον προβλέπεται η επιμέτρηση της ποινής λόγω βαρύτητας ή άλλων κριτηρίων, απαιτείται και η προηγούμενη ακρόαση του παραβάτη. Η δε διάταξη περί μη αναστολής εκτέλεσης του προστίμου σε περίπτωση προσφυγής, περιορίζει κατά την άποψή μας δυσανάλογα τα δικαιώματα πλήρους δικαστικής προστασίας.

Σχετικά με το άρθρο 26 και με τη θεσμοθέτηση κάρτας εργασίας, επαναλαμβάνω ότι απαιτείται αναλογιστική μελέτη για την επιβάρυνση ή μη των ασφαλιστικών ταμείων καθώς, σύμφωνα με εκτιμήσεις, η προβλεπόμενη έκπτωση των ασφαλιστικών εισφορών είναι πιθανόν να πλήξει ανεπανόρθωτα τα οικονομικά τους. Επίσης, πρέπει να αποσαφηνιστούν και κρίσιμες λεπτομέρειες, όπως το κόστος και η διαδικασία έκδοσης. Και η χρήση της κατά αυτή την περίοδο να είναι προαιρετική.

Στο άρθρο 28 για τις ποινικές κυρώσεις, όπως επίσης η έκθεση της Επιστημονικής Επιτροπής αναφέρει και με βάση τις αρχές της νομιμότητας, απαιτείται να αναφέρονται οι διατάξεις, με βάση τις οποίες προβλέπονται οι συγκεκριμένες κυρώσεις για τους παραβάτες.

Σε ό,τι αφορά το Κεφάλαιο Ε’: Θα ήθελα να καταθέσω ορισμένες παρατηρήσεις σχετικά και με τους γιατρούς εργασίας στο άρθρο 29. Πράγματι αποκαταστάθηκε μια σημαντικότατη αδικία σε βάρος των επαγγελματικών δικαιωμάτων των γιατρών. Ωστόσο, θεωρούμε ότι στο θέμα της σύνταξης του ειδικού καταλόγου θα πρέπει να υπάρξει σαφής αναφορά για την ένταξη των ειδικών γιατρών εργασίας στον ειδικό αυτό κατάλογο, διότι σε άλλη περίπτωση τίθενται σε γνώση των ενδιαφερομένων και των επιχειρήσεων μόνο οι ασκούντες καθήκοντα γιατρού εργασίας άλλων ειδικοτήτων.

Στο άρθρο 31, αναφορικά με τη λειτουργία μεικτών κλιμακίων ελέγχου, υπενθυμίζω ότι αυτά θεσμοθετήθηκαν με το ν.3655/2008 επί Νέας Δημοκρατίας. Η διεύρυνσή τους και με τα όργανα του ΣΔΟΕ μπορεί να είναι σε θετική κατεύθυνση. Ωστόσο, ο πολυπρόσωπος συντονισμός των μεικτών κλιμακίων δεν εγγυάται πάντα την υψηλή αποδοτικότητα των οργάνων.

Ερχόμενοι τώρα στο δεύτερο μέρος του νομοσχεδίου, που αφορά διατάξεις συνταξιοδοτικές, ασφαλιστικού περιεχομένου, έχουμε να παρατηρήσουμε τα εξής:

Στο άρθρο 34, η αναπροσαρμογή των εισοδηματικών κριτηρίων και οι λοιπές τροποποιήσεις για τη χορήγηση του ΕΚΑΣ, όπως η ορθή προϋπόθεση της μόνιμης διαμονής στην Ελλάδα για τη λήψη του, όπως και η ΟΚΕ επισημαίνει, έχουν ως αποτέλεσμα τη δραστική μείωση των δικαιούχων. Ωστόσο, ο περιορισμός αυτός δεν μπορεί να αφορά ιδιαίτερα ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού, όπως είναι τα άτομα με βαριά αναπηρία. Εξ αυτού του λόγου, το εξωϊδρυματικό επίδομα και το επίδομα απολύτου αναπηρίας θα πρέπει να μην περιλαμβάνονται στο συνολικό καθαρό ετήσιο εισόδημα, βάσει του οποίου υπολογίζεται το ΕΚΑΣ.

Στο άρθρο 36, παράγραφος 1, ορθώς παρατείνεται ο χρόνος προστασίας των γυναικών από απόλυση λόγω εγκυμοσύνης, με σκοπό κυρίως τη διασφάλιση της θέσης εργασίας των γυναικών, ιδιαίτερα σε συνθήκες υψηλής ανεργίας. Για την επίτευξη αυτού του σκοπού απαιτείται η συμπλήρωση της διάταξης αυτής, ώστε να εξασφαλίζεται η προστασία των γυναικών έναντι παντός εργοδότη, ακόμα και του νέου εργοδότη, στον οποίο προσλήφθηκε κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου του δεκαοκταμήνου. Και αυτό ορθώς, επίσης, επισημαίνεται από την έκθεση της Επιστημονικής Επιτροπής.

Το άρθρο 37 για τη συνταξιοδότηση διαζευγμένων είναι στη σωστή κατεύθυνση. Είναι κάτι που είχαμε ζητήσει κι εμείς. Θα ήθελα απλώς να επισημάνω, κύριε Υπουργέ, ότι η μείωση του χρονικού ορίου της δεκαετίας είναι βεβαίως σωστή. Θα έλεγα, όμως, να διατηρούνταν το ποσοστό του 75% που ίσχυε και στο προηγούμενο καθεστώς και να μην ξεκινήσουμε από το ποσοστό του 70%.

Θέλω, επίσης, να εφιστήσω την προσοχή σας για ακόμη μια φορά, κύριε Υπουργέ, στην παράγραφο 6 του άρθρου 40, όπου στο συνολικό χρόνο πλασματικής ασφάλισης συνυπολογίζεται χρόνος πραγματικής ασφάλισης που έχει αναγνωριστεί με διοικητικές πράξεις. Με αυτό τον τρόπο μειώνεται ο ανώτατος χρόνος πλασματικής ασφάλισης που μπορεί να αναγνωριστεί, βάσει των περιπτώσεων της παραγράφου 1. Επομένως, η διατήρηση αυτής της διάταξης θα αποβεί σε βάρος εκείνων που ταλαιπωρήθηκαν να αναγνωρίσουν την ανασφάλιστη εργασία τους και τώρα τιμωρούνται από το νομοθέτη για την παράνομη πρακτική των εργοδοτών τους.

Σχετικά με το άρθρο 41, λογικό και δίκαιο είναι να αναγνωριστεί και ο χρόνος της άσκησης του λειτουργήματος του δικηγόρου από τους δικηγόρους ως πραγματική εργασία, καθώς και των τεχνικών λόγω καθυστέρησης, για την οποία δεν ευθύνονται.

Επίσης, στην παράγραφο 4 του άρθρου 48, σχετικά με την κατάργηση του Ταμείου Πρόνοιας Προσωπικού Εθνικού Θεάτρου, προτείνουμε το αποθεματικό του καταργούμενου ταμείου και ιδίως αυτό που αναλογεί στον κλάδο υγείας, να μεταφερθεί στο υπό σύσταση Επαγγελματικό Ταμείο Προσωπικού Εθνικού Θεάτρου.

Στο άρθρο 49, εκτιμούμε ότι πρέπει να επιμηκυνθεί, να επεκταθεί και πέραν του ενός έτους η δυνατότητα άσκησης ελεύθερου επαγγέλματος σε όσους έχουν υποβάλει αίτηση συνταξιοδότησης στον ΟΑΕΕ μέχρι και το χρόνο έκδοσης της οριστικής τους σύνταξης.

Στο άρθρο 51, στην παράγραφο 5, η καθιέρωση ορίου μετοχικής συμμετοχής 10% για την υποχρεωτική ασφάλιση των συνιδιοκτητών οχημάτων δημόσιας χρήσης στον ΟΑΕΕ θα επιβαρύνει οικονομικά κατά την άποψή μας –το αναφέραμε και χθες αυτό- τα εταιρικά σχήματα με τις εργοδοτικές εισφορές των μετόχων οδηγών στο ΙΚΑ και σίγουρα βεβαίως θα δυσχεράνει το στόχο της μετατροπής των εταιρειών αυτών σε ανώνυμες εταιρείες, λόγω της ιδιαίτερης επιβάρυνσης από τις ασφαλιστικές εισφορές.

Επίσης, στο άρθρο 53, η υποχρέωση ασφαλιστικής ενημερότητας όλων των συνιδιοκτητών, προκειμένου να γίνει τεχνικός έλεγχος στα οχήματα, είναι μη λειτουργική. Πιθανή αντιδικία ή μεταξύ τους πρόβλημα θα μπορεί να οδηγήσει μικρές εκμεταλλεύσεις σε κινδύνους. Για το λόγο αυτό προτείνουμε η υποχρέωση αυτή να αφορά μόνο τον έχοντα το μεγαλύτερο ποσοστό συνιδιοκτησίας.

Σχετικά με το άρθρο 61 και σύμφωνα με την τροπολογία που έχουμε καταθέσει, θεωρούμε ότι πρέπει να υπάρξει και ρύθμιση των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων των μητέρων με ανήλικα τέκνα, που υπάγονται στο ΕΤΑΑ, δηλαδή αφορά τις υγειονομικούς και τις τεχνικούς, σε συνάφεια με αυτά που ισχύουν σε άλλους επαγγελματικούς κλάδους, όπως είναι οι νομικοί.

Στο άρθρο 65, θα πρέπει να επεκταθεί το χρονικό περιθώριο των οκτώ ημερών που δίνεται στον εργοδότη, προκειμένου να ενημερώσει τον ΟΑΕΔ για οικειοθελή αποχώρηση μισθωτού. Πρέπει να διευκολύνουμε τις επιχειρήσεις, ιδιαίτερα αυτή την περίοδο, σε θέματα για τα οποία άλλωστε δεν υπάρχουν επιπτώσεις για τον εργαζόμενο.

Στο άρθρο 67, προτείνουμε να επανέλθει η πρόβλεψη που είχε συμπεριληφθεί στο κείμενο του σχεδίου νόμου, που ήταν υπό διαβούλευση, για την υπηρεσιακή τακτοποίηση των είκοσι ένα και μόνο, κύριε Υπουργέ, ωρομισθίων εκπαιδευτικών του ΟΑΕΔ, που εμπίπτουν στη διάταξη του άρθρου 27, παράγραφος 3 του ν.2190/1994 για λόγους ίσης μεταχείρισης και αποκατάστασης της δικαιοσύνης, αφού αδικαιολόγητα έχουν απορριφθεί οι αιτήσεις τους.

Με την πρόβλεψη του άρθρου 73 για την επιταγή απόκτησης επαγγελματικών προσόντων, κάτι που είχε και προ δεκαπενταετίας θεσπιστεί, φοβούμαστε ότι θα επαναληφθεί μια άστοχη επένδυση σε πληροφορικά συστήματα υποστήριξης, τα οποία έγιναν και ουδέποτε χρησιμοποιήθηκαν.

Στο άρθρο 74, η ένταξη στα προγράμματα ειδικής επιδότησης ανεργίας του ΟΑΕΔ των πρώην εργαζομένων στην Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης, είναι στη θετική κατεύθυνση. Προκειμένου, όμως, να ενταχθούν ακόμα περισσότεροι εργαζόμενοι στο πρόγραμμα αυτό, προτείνουμε να συνυπολογιστούν, εκτός από το χρόνο της στρατιωτικής τους θητείας, που αναφέρεται ρητά στο συγκεκριμένο νόμο και όλες οι περίοδοι που τελούν υπό αναγνώριση, όπως είναι ο χρόνος σπουδών και επιδότησης ανεργίας, σύμφωνα με τις παραγράφους 1 και 2 του άρθρου 40 του παρόντος νομοσχεδίου.

Στο άρθρο 80, δίνεται αρμοδιότητα στην ΥΠΕΔΥΦΚΑ για την επιβολή χρηματικών κυρώσεων στα διαγνωστικά κέντρα και τις ιδιωτικές κλινικές. Ενώ η μείωση των εξουθενωτικών και ουδέποτε εισπραττόμενων προστίμων είναι προς τη σωστή κατεύθυνση - συμπληρώνονται μάλιστα ορθά και με την αφαίρεση της δυνατότητας συνταγογράφησης από τους γιατρούς αυτούς - πρέπει να επανέλθει και η απαραίτητη κατά τη γνώμη μας διαδικασία της σύστασης ως ποινής σε τέτοιες περιπτώσεις.

Στο άρθρο 86, όσον αφορά την κατάργηση των Κέντρων Εργαζόμενης Νεότητας του Οργανισμού Εργατικής Εστίας, είναι μια αναμενόμενη εξέλιξη, αφού δεν έγινε δυνατός ο εκσυγχρονισμός της λειτουργίας τους. Ωστόσο, διαφωνούμε με την άνευ τιμήματος, άνευ ανταλλάγματος διάθεση του εξοπλισμού τους εκτός Υπουργείου, όπως για παράδειγμα σε δήμους ή μη κυβερνητικές οργανώσεις, καθώς αυτός είναι περιουσία εργαζομένων και εργοδοτών και πρέπει να εισπράττεται το τίμημα. Επίσης, δεν υπάρχει αναφορά –και αυτό είναι σημαντικό- για το πού θα διατεθούν οι συγκεκριμένοι πόροι που μέχρι τώρα υποστήριζαν τα Κέντρα Εργαζόμενης Νεότητας. Πρέπει και γι’ αυτό να υπάρξει φροντίδα.  Εμείς δε πιστεύουμε ότι τα χρήματα αυτά πρέπει να κατευθυνθούν στη δραστηριότητα του Οργανισμού Εργατικής Εστίας για τη στήριξη των βρεφονηπιακών σταθμών.

Επίσης, να αναφερθώ στην τροπολογία που έχουμε καταθέσει - και επιμένουμε, κύριε Υπουργέ, να τη δείτε με τη δέουσα προσοχή - για την επέκταση των προϋποθέσεων συνταξιοδότησης που ισχύουν για τις μητέρες και τους χήρους πατέρες με ανήλικα παιδιά και στους διαζευγμένους πατέρες, στους οποίους έχει ανατεθεί η επιμέλεια τέκνων με αμετάκλητη δικαστική απόφαση, καθώς και στους διαζευγμένους πατέρες ανάπηρων παιδιών. Αυτό, όπως καταλαβαίνετε, δεν έχει ιδιαίτερο κόστος. Με αυτόν τον τρόπο είναι ευκαιρία να διευθετηθούν θέματα ίσης μεταχείρισης και ισονομίας, δεδομένου ότι αν γίνει μια ειδική ρύθμιση, σύμφωνα με τη νομοθεσία και τη νομολογία, για ορισμένες κατηγορίες προσώπων και αποκλειστεί από αυτήν την κατηγορία κατά αδικαιολόγητη δυσμενή διάκριση, άλλη κατηγορία προσώπων, για την οποία συντρέχει ο ίδιος λόγος που επέβαλε την ειδική μεταχείριση, η διάταξη αυτή μπορεί να κριθεί και αντισυνταγματική. Είμαι βέβαιη, κύριε Υπουργέ, ότι γνωρίζετε αυτό το θέμα και θα ήθελα την ιδιαίτερη φροντίδα σας σ’ αυτό το ζήτημα.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ασφαλώς με την αναφορά μας στις παραπάνω ρυθμίσεις δεν εξαντλείται το σύνολο των παρατηρήσεών μας. Νομίζω ωστόσο ότι επισημαίνουμε συγκεκριμένες διατάξεις που πρέπει να επανεξεταστούν έστω και την ύστατη στιγμή, προκειμένου ειδικά στην ενότητα των ασφαλιστικών ρυθμίσεων να αποκατασταθούν αδικίες και παραλείψεις που ταλαιπωρούν τους συμπολίτες μας.

Δείτε το σχετικό video

(Δευτερολογία) Η Νέα Δημοκρατία, όπως αναφέραμε και επιχειρηματολογήσαμε, καταψηφίζει αυτό το νομοσχέδιο για λόγους που αναπτύχθηκαν και δεν έχουμε αυτήν τη στιγμή το χρόνο να τους επαναλάβουμε. Ωστόσο, αυτό που δεν μπορούμε να αποδεχθούμε είναι ότι πρόκειται περί καταγγελτικής στάσης της παράταξής μας και αυτό το λέω, διότι, πέραν των επιχειρημάτων που χρησιμοποιήσαμε για τη θέση και τη στάση μας απέναντι σε αυτό το νομοσχέδιο, υπενθυμίζουμε ότι καταγγελτική στάση ήταν αυτή που είχε το ΠΑΣΟΚ τα προηγούμενα χρόνια, όπου δεν ψήφιζε κανένα νομοσχέδιο, ενώ η δική μας η παράταξη κατά τη διάρκεια αυτής της κοινοβουλευτικής περιόδου έχει υπερψηφίσει σχεδόν τα μισά νομοσχέδια από όσα έχουν έρθει στη Βουλή. Άρα, αυτό το επιχείρημα δεν νομίζω ότι μπορεί να σταθεί.

Επίσης και παράλληλα, αναγνωρίσαμε το θετικό πάρα πολλών διατάξεων κυρίως στο δεύτερο μέρος που αφορά την τακτοποίηση ασφαλιστικών και συνταξιοδοτικών ζητημάτων. Τα έχουμε αναφέρει αναλυτικά αυτά τα θετικά. Επίσης, κύριε Υπουργέ, θεωρούμε θετικό το γεγονός ότι την τελευταία στιγμή διορθώσατε και βελτιώσατε σημεία όπως αυτά των γιατρών εργασίας, όπως το θέμα της προστασίας από την απόλυση γυναικών έναντι παντός εργοδότη κ.λπ.. Αυτά όλα είναι θετικά.

Ωστόσο, θα ήθελα να σταθώ σε τρία ή τέσσερα σημεία, κύριε Υπουργέ, που αναφέρθηκαν ήδη και από συναδέλφους και άλλων παρατάξεων, στα οποία και εμείς έχουμε άμεσο ενδιαφέρον και θα θέλαμε τη φροντίδα σας έστω και την τελευταία στιγμή. Το ένα αφορά το θέμα των ωρομισθίων εκπαιδευτικών του ΟΑΕΔ. Μιλάμε για είκοσι άτομα περίπου, οι οποίοι έχουν υποστεί μία αδικία. Αναφέρθηκε προηγουμένως από συνάδελφο της Συμπολίτευσης ότι αυτό οφείλεται σε συγκεκριμένο λόγο. Δεν μπορώ να γνωρίζω την ιστορία για να το αποδεχθώ, ωστόσο αυτό που έχει σημασία, κύριε Υπουργέ, είναι να δούμε τώρα πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί μία αδικία που αφορά αυτούς τους ανθρώπους. Με δεδομένο ότι, όπως βλέπετε, υπάρχει και μία διαπαραταξιακή κοινή θέση σε αυτό, νομίζω ότι αυτό σας διευκολύνει να δώσετε μία λύση.

Το ίδιο ισχύει και για το θέμα των οδηγών αυτοκινήτων δημοσίας χρήσεως, όπου και εκεί νομίζω ότι θα μπορούσε με το δικαίωμα της επιλογής να λυθεί αυτό το θέμα, δεδομένου ότι οι εταιρείες αυτές και οι ίδιοι οι οδηγοί το ζητούν επιμόνως. Μάλιστα, θα έλεγα, κύριε Υπουργέ, ότι αυτή η ρύθμιση έτσι όπως έχει μέχρι τώρα θα δημιουργήσει και ένα σοβαρό εμπόδιο σε μια προσπάθεια και σε ένα στόχο δημιουργίας ανωνύμων εταιρειών σε αυτό τον κλάδο υπηρεσιών.

Ένα άλλο θέμα που έχουμε θέσει και εγώ προσωπικά με μία δική μου τροπολογία έχει να κάνει με την ισονομία και ίση μεταχείριση των διαζευγμένων ανδρών-πατέρων ανήλικων παιδιών ή αναπήρων παιδιών, εφ’ όσον όμως έχουν την επιμέλεια των παιδιών με αμετάκλητη δικαστική απόφαση. Αυτό, κύριε Υπουργέ, θα εξασφαλίσει την ίση μεταχείριση με εκείνη την ομάδα ατόμων και συμπολιτών μας όπως είναι η χήροι αλλά και οι γυναίκες με ανήλικα και ανάπηρα παιδιά που έχουν μία ευμενέστερη ρύθμιση ως προς τη συνταξιοδότησή τους. Θεωρούμε, λοιπόν, ότι η εξαίρεση -αν θέλετε- ή η απουσία από τη ρύθμιση αυτή την ειδική των διαζευγμένων που ανέφερα νομίζω ότι μπορεί να πάσχει και από πλευράς συνταγματικότητας, εφ’ όσον ακριβώς το ίδιο θέμα τους αφορά και με τον ίδιο ακριβώς τρόπο.

Τέλος, κύριε Υπουργέ, υπάρχει ένα θέμα που μας έθεσε -και νομίζω ότι το έθεσε και σε σας και είστε ήδη εν γνώσει- η Πανελλήνια Ομοσπονδία Συλλόγων Επιστημόνων Υγειονομικού Προσωπικού του ΙΚΑ. Έχει να κάνει με το θέμα της κύρωσης με την αφαίρεση της δυνατότητας συνταγογράφησης ως ποινής σε περιπτώσεις επιόρκων. Χωρίς να θέλουμε να μειώσουμε τα αρνητικά αυτά κοινωνικά φαινόμενα και γνωρίζουμε καλά τη σημασία που έχουν στην παρούσα φάση αυτού του είδους οι ενέργειες και οι πράξεις, ωστόσο για το ιατρικό επάγγελμα θεωρείται αρκετά προσβλητικό και κυρίως θα φέρει και σε πρακτικό επίπεδο προβλήματα, δεδομένου ότι σε μικρές περιοχές δεν υπάρχουν γιατροί, δεν υπάρχουν και πολλές ειδικότητες γιατρών παντού, ούτως ώστε οι γιατροί αναγκάζονται πολλές φορές να δέχονται πολύ μεγάλο αριθμό ασφαλισμένων, με αποτέλεσμα να υπάρχει και πρόβλημα στο θέμα της παροχής υπηρεσιών σε ασφαλισμένους ασθενείς. Νομίζω ότι η νομοθεσία μας περιλαμβάνει τη δυνατότητα τιμωρίας και κυρώσεων σε τέτοιες περιπτώσεις. Θα μπορούσαμε, λοιπόν, εκεί να στρέψουμε το ενδιαφέρον μας και ίσως να απαλλάξουμε από αυτού του είδους την κύρωση και την ποινή, η οποία πρακτικά μπορεί να είναι και σε βάρος όχι μόνο των γιατρών, αλλά και των ίδιων των ασφαλισμένων και ασθενών.

Δείτε το σχετικό video

 
             
  πίσω
             
Αφήστε το δικό σας σχόλιο
*Όνομα:  
*E-mail:  
*Σχόλιο:  
 
     
   
 
     
     
 
 
 
rss feed
Κατασκευή Ιστοσελίδων Web Future