Ευγενία Τσουμάνη – Σπέντζα Βουλευτής Επικρατείας Νέας Δημοκρατίας  
βιογραφικό   δραστηριότητες       επικοινωνία
 
 
νομοθετικό έργο

13/10/2011 - Υποβαθμίζεται η πρωτοβάθμια κοινωνική φροντίδα

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ουδείς αμφιβάλλει ότι το σύστημα κοινωνικής φροντίδας στη χώρα μας πάσχει από όλα τα αρνητικά του κρατισμού, πράγμα που καθιστά αναγκαία την αναδιοργάνωσή του. Υπηρεσίες περιορισμένης ευθύνης και αποτελεσματικότητας, έντονη γραφειοκρατία, ανεπαρκής διαχείριση των ανθρώπινων πόρων, χαμηλή απόδοση των κοινωνικών δαπανών, έχουν σαν αποτέλεσμα την περιορισμένη κάλυψη των αναγκών των πολιτών και πρωτίστως ευπαθών ομάδων πληθυσμού με δυσανάλογο κόστος των υπηρεσιών.

Ωστόσο για άλλη μία φορά μια ευκαιρία ουσιαστικής παρέμβασης, όπως αυτή που αφορά τον ευαίσθητο χώρο της κοινωνικής πρόνοιας επιχειρείται με τρόπο στρεβλό και αναποτελεσματικό. Και ενώ οι στόχοι του οικονομικού και διοικητικού εξορθολογισμού που τίθενται είναι θεμιτοί και αναγκαίοι άλλωστε, θα έλεγα ότι η φιλοσοφία του παρόντος νομοσχεδίου υπακούει αυστηρά σε μια στεγνή διοικητική προσέγγιση, που δεν ανταποκρίνεται πειστικά ούτε στην επίτευξη των στόχων αυτών, ούτε στο κύριο ζητούμενο, που είναι η ουσιαστική αναβάθμιση του συστήματος κοινωνικής φροντίδας και πρόνοιας.

Έτσι, λοιπόν, η διοικητική συνένωση μονάδων κοινωνικής φροντίδας γίνεται σε πολλές περιπτώσεις, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η συνάφεια του προσφερόμενου έργου. Δεν λαμβάνονται επίσης υπόψη πληθυσμιακά ή γεωγραφικά δεδομένα. Συνενώνονται, λοιπόν, μονάδες κοινωνικής φροντίδας που απευθύνονται σε διαφορετικές κατηγορίες πασχόντων με διαφορετικές ανάγκες φροντίδας και στήριξης. Επίσης, συνενώνονται μονάδες, χωρίς να έχουν εκτιμηθεί πραγματικές ανάγκες σε τοπικό επίπεδο, σε σχέση με τις διαθέσιμες κτηριακές και άλλες υποδομές. 

Επιπλέον, η διαφορετικότητα των κανονισμών λειτουργίας μεταξύ των συγχωνευόμενων φορέων δεν αναμένεται να επιφέρει μείωση της γραφειοκρατίας. Το διοικητικό κόστος αυξάνεται αφού μάλιστα δημιουργούνται και νέες υπηρεσίες και θέσεις κοστοβόρες, όπως είναι η θέση του υποδιοικητή σε κάθε παράρτημα της μονάδας, τη στιγμή μάλιστα που οι αρμοδιότητες αυτές μπορούν κάλλιστα να καλυφθούν από τις αρμοδιότητες του διοικητή. Αρνητικό στοιχείο, επίσης, θεωρώ τη σύσταση της θέσης αυτής μέσα από την οποία καταργούνται οι επιτροπές διοίκησης που υπήρχαν μέχρι τώρα και μέσα από τις οποίες εκπροσωπείτο το αναπηρικό κίνημα.

Οφείλω μάλιστα να συνυπογράψω και την παρατήρηση της ΟΚΕ ότι χωρίς τη διασφάλιση των αναγκαίων χρηματικών πόρων οι νέες μονάδες δεν πρόκειται να λειτουργήσουν αποτελεσματικά καθώς η υποχρηματοδότηση του συστήματος είναι η βασική αιτία της αδυναμίας του να ανταποκριθεί στις ανάγκες της κοινωνίας. Είναι γεγονός, κύριοι συνάδελφοι, ότι θέματα όπως το πλαίσιο της χρηματοδότησης και οικονομικής διαχείρισης των φορέων, καθώς και αξιολόγησης των παρεχόμενων υπηρεσιών, προσεγγίζονται στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο με τρόπο ασαφή.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σοβαρά ζητήματα αναδύονται από την ένταξη των κέντρων αποθεραπείας, φυσικής και κοινωνικής αποκατάστασης και των κέντρων κοινωνικής υποστήριξης και κατάρτισης ατόμων με αναπηρίες, τα γνωστά ΚΕΚΥΚΑμεΑ στο Εθνικό Σύστημα Υγείας ως οργανικών μονάδων των νοσοκομείων. Με την μετονομασία των ΚΕΚΥΚΑμεΑ σε κέντρα φυσικής και ιατρικής αποκατάστασης μεταλλάσσεται ουσιαστικά ο σκοπός για τον οποίο ιδρύθηκαν και χρηματοδοτήθηκαν άλλωστε από την ευρωπαϊκή επιτροπή, δηλαδή μεταλλάσσεται η κοινωνική και εργασιακή επανένταξη των ατόμων με αναπηρία. Επίσης, η δημιουργία ήδη δύο ή και περισσότερων κέντρων σε περιοχές που δεν υπάρχουν ανάλογες ανάγκες φυσικής και ιατρικής αποκατάστασης οδηγεί αναπόφευκτα στο συμπέρασμα ότι το προτεινόμενο δίκτυο σχεδιάστηκε ερήμην μελετών πληθυσμιακών, επιδημιολογικών και άλλων. Τέτοια γονατογραφήματα ειδικά όταν αφορούν ευάλωτες κατηγορίες συμπολιτών μας είναι απαράδεκτα.

Μάλιστα είναι βέβαιο –κι αυτό επισημάνθηκε κι από συναδέλφους κι εκπροσώπους φορέων στην αρμόδια επιτροπή- ότι η υποστελέχωση των νοσοκομείων, σε συνδυασμό με τις περικοπές δαπανών και την περαιτέρω μείωση του προσωπικού τους καθιστά αδύνατη την έστω στοιχειώδης λειτουργία τους για την οποία άλλωστε απαιτείται εξειδικευμένο επιστημονικό προσωπικό. Αναφέρω ενδεικτικά ότι στη χώρα μας υπάρχουν εκατόν ογδόντα πέντε περίπου ειδικευμένοι φυσίατροι, εκ των οποίων τα δύο τρίτα είτε ασκούν ελεύθερο επάγγελμα είτε ασχολούνται σε κέντρα αποκατάστασης του ιδιωτικού τομέα. Άρα, κύριοι συνάδελφοι, αναρωτιέμαι πώς θα γίνει ανακατανομή προσωπικού όταν τα ίδια τα νοσοκομεία στερούνται τέτοιου προσωπικού;

Τέλος, θέλω να σταθώ και σε ένα άλλο σημείο του νομοσχεδίου που αφορά τη σύσταση ενιαίου εθνικού μητρώου δικαιούχων παροχών κοινωνικής πρόνοιας. Πρόκειται για ένα μέτρο που καταρχήν κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση. Άλλωστε ας μην ξεχνάμε ότι η αποτελεσματικότητα και η απόδοση των κοινωνικών δαπανών στη χώρα μας είναι περιορισμένη, καθώς δεν διανέμονται μόνο σε όσους τις έχουν πραγματικά ανάγκη. Θα αναφέρω χαρακτηριστικά κάποια ποσοστά που δείχνουν και το πρόβλημα. Σύμφωνα με έκθεση του Διοικητή της Τράπεζας Ελλάδος το 2008 το φτωχότερο 10% του πληθυσμού λαμβάνει το 6,6% μόνο των κοινωνικών επιδομάτων, έναντι 12,5 % που λαμβάνουν τα μεσαία στρώματα και έναντι 7,4% που λαμβάνει το πλουσιότερα 10% του πληθυσμού μας. Αντιλαμβανόμαστε, λοιπόν, το μέγεθος του προβλήματος. Επομένως, μέσω του μητρώου θα πρέπει μεταξύ άλλων να υπάρξει σωστότερη, αποτελεσματικότερη στοχοθέτηση στους δικαιούχους. Θα πρέπει ωστόσο να πούμε ότι η δημιουργία ενός μητρώου δεν αρκεί από μόνη της για να λύσει το πρόβλημα της αποτελεσματικότητας των κοινωνικών δαπανών. Απαιτούνται κι άλλες παρεμβάσεις και βεβαίως παρεμβάσεις κι άλλων Υπουργείων που είναι συναρμόδια.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η ανασυγκρότηση του συστήματος κοινωνικής φροντίδας προϋποθέτει βαθιά γνώση των αναγκών των τοπικών κοινωνιών και των διαφορετικών κατηγοριών αναπήρων και πασχόντων. Απαιτεί επίσης επαρκή χρηματοδότηση των φορέων κοινωνικής αλληλεγγύης και αποκατάστασης και επάρκεια κατάλληλου προσωπικού. Θεωρούμε ότι οι προϋποθέσεις αυτές δεν διασφαλίζονται με το νομοσχέδιο αυτό και επομένως, δεν διασφαλίζεται ούτε η βελτίωση των κοινωνικών υπηρεσιών ούτε η εξοικονόμηση δαπανών ούτε ο διοικητικός και λειτουργικός εξορθολογισμός που άλλωστε ήταν κι ο στόχος του. Αντιθέτως, φοβούμαι ότι διαμορφώνονται συνθήκες υποβάθμισης του πρωτοβάθμιου συστήματος κοινωνικής φροντίδας με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τις συνθήκες καθημερινής διαβίωσης, κυρίως των ατόμων με αναπηρία και χρόνιες παθήσεις. Για το λόγο αυτό, βεβαίως, καταψηφίζω το παρόν νομοσχέδιο.

Δείτε το σχετικό video

 
             
  πίσω
             
Αφήστε το δικό σας σχόλιο
*Όνομα:  
*E-mail:  
*Σχόλιο:  
 
     
   
 
     
     
 
 
 
rss feed
Κατασκευή Ιστοσελίδων Web Future