Ευγενία Τσουμάνη – Σπέντζα Βουλευτής Επικρατείας Νέας Δημοκρατίας  
βιογραφικό   δραστηριότητες       επικοινωνία
 
 
νομοθετικό έργο

9/6/2011 - Οποιαδήποτε πρόταση για τη στήριξη των ανέργων δεν έχει νόημα εάν δεν είναι εφαρμόσιμη

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η πρόταση νόμου του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ελλάδας, που συζητούμε σήμερα, αφορά ένα ιδιαίτερα κρίσιμο, κοινωνικό, οικονομικό, αλλά και πολιτικό ζήτημα και μάλιστα εξαιρετικά επίκαιρο, αυτό της ανεργίας και της ραγδαίας αύξησής της. Η παράταξή μας έχει αναδείξει τη βαρύτητα του θέματος αυτού και με σχετική επερώτηση, που είχε συζητηθεί προ τριμήνου περίπου στην Ολομέλεια, χωρίς ωστόσο να υπάρξουν ικανοποιητικές απαντήσεις από την πλευρά της Κυβέρνησης.

Η αδιέξοδη κυβερνητική πολιτική του Μνημονίου, καθώς και τα υπό τελική διαμόρφωση νέα μέτρα του «μεσοπρόθεσμου προγράμματος» ακόμα μια φορά φαίνεται να εγκλωβίζουν την ελληνική οικονομία σε ένα εφιαλτικό κύκλο μείωσης των εισοδημάτων και εξασθένισης της αγοραστικής δύναμης των πολιτών, κλεισίματος επιχειρήσεων και απολύσεων και εδώ είναι που πρέπει να αναζητήσουμε λύσεις. Τα αποτελέσματα αυτά, για τα οποία εδώ και καιρό έχουμε προειδοποιήσει, είναι περισσότερο από ανησυχητικά.

Έχουμε μια βαθιά οικονομική ύφεση, μεγαλύτερη από την προβλεπόμενη, όπως επισημαίνεται και στην πρόσφατη έκθεση της Τρόικας. Έχουμε μια εκτίναξη της ανεργίας με στοιχεία Μαρτίου που δημοσιοποιήθηκαν χθες της τάξεως του 16,5%, η οποία πλήττει κυρίως τους νέους και μάλιστα αυτούς μέχρι 24 ετών στο απίστευτο ποσοστό του 42,5%, τις γυναίκες στο ποσοστό 19,5% -άρα στο 20%- και τους νέους από 25 ως 34 ετών στο 42,6%. Ιδιαίτερα για τη γυναικεία ανεργία, ειδική αναφορά κάνει και ο Συνήγορος του Πολίτη και αυτό πρέπει να μας ανησυχεί.

Ουδείς, βεβαίως, αμφιβάλλει ότι η εκρηκτική αυτή κατάσταση απαιτεί άμεσες και αποτελεσματικές απαντήσεις και ότι η ανεργία είναι από τα πρώτα θέματα που απαιτούν μια απάντηση. Ωστόσο, τα απαιτούμενα μέτρα θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τη δυσμενέστατη δημοσιονομική κατάσταση της χώρας μας και κυρίως την ανάγκη εξόδου από την κρίση και εξόδου της αγοράς από την ύφεση. Μόνο έτσι θα μπορέσουμε να μιλήσουμε για ουσιαστική και μακροπρόθεσμη λύση στο θέμα της ανεργίας.

Με αίσθημα ευθύνης απέναντι σε αυτή την κατάσταση της χώρας, στεκόμαστε πολύ επιφυλακτικά απέναντι σε κάθε πλειοδοσία που πολλές φορές μπορεί να δημιουργεί εντυπώσεις και που, παρά τον έντονα κοινωνικό της χαρακτήρα, δεν θα μπορούσαμε να την υποστηρίξουμε. Θεωρούμε, λοιπόν, ότι οποιαδήποτε πρόταση για τη στήριξη των ανέργων δεν έχει νόημα σήμερα αν δεν είναι εφαρμόσιμη και για να είναι εφαρμόσιμη πρέπει να είναι ρεαλιστική.

Δεν θα αναφερθώ αναλυτικά σε κάθε άρθρο ξεχωριστά, αν θέλετε, της πρότασης αυτής, παρά το γεγονός ότι ορισμένα από αυτά ισχύουν ήδη με συγκεκριμένες ρυθμίσεις, που δίνουν μια πρώτη απάντηση στην πρόταση του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας. Ωστόσο, ως μη ρεαλιστική θα ήθελα να αναφέρω και ενδεικτικά εντελώς, την χωρίς περιορισμούς παροχή επιδόματος ανεργίας που προβλέπει το άρθρο 2 της πρότασης και μάλιστα αυξημένο στο 80% επί του επίσης αυξημένου κατώτατου βασικού μισθού στο επίπεδο των 1.400 ευρώ και μάλιστα ακόμα και σε αυτούς που αναζητούν εργασία. Αυτό γίνεται σε μια περίοδο που εξαιτίας της αναποτελεσματικότητας της ακολουθούμενης πολιτικής, η ίδια η χορήγηση του επιδόματος ανεργίας βρίσκεται στο στόχαστρο του Μνημονίου. Πόσο ρεαλιστική μπορεί να είναι, λοιπόν, μια τέτοια πρόταση όταν στον ΟΑΕΔ, ο οποίος αδυνατεί σήμερα να καταβάλλει και τα ισχύοντα επιδόματα, θα δημιουργηθούν πρόσθετες δαπάνες που υπερβαίνουν σύμφωνα με την Έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους το ποσό των πέντε δισεκατομμυρίων ευρώ;

Επίσης, θα αναφέρω ως μη ρεαλιστική την αναγνώριση του χρόνου ανεργίας ως συντάξιμου χρόνου χωρίς επιβάρυνση των ανέργων, αλλά και την επέκταση παροχής επιδόματος ανεργίας και δωρεάν ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης στους αυτοαπασχολούμενους και στους αγρότες χωρίς την καταβολή των ασφαλιστικών τους εισφορών. Ως προς μεν την αναγνώριση του χρόνου επιδόματος ανεργίας ως συντάξιμου, γι’ αυτό υπάρχει ήδη μια σχετική νομοθετική διεύρυνση και μάλιστα μέσα από την ασφάλιση σε οποιονδήποτε ασφαλιστικό φορέα. Παρεμφερής επίσης ρύθμιση ισχύει και για την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Ωστόσο, η πρόταση νόμου φαίνεται να αγνοεί, αν δεν επιβραβεύει ίσως, το φαινόμενο της εισφοροδιαφυγής στη χώρα μας, ένα σημαντικό παθογενές φαινόμενο, το οποίο βεβαίως επιφέρει σημαντικές απώλειες στα ασφαλιστικά ταμεία, αλλά βεβαίως και την αντίστοιχη οικονομική επιβάρυνση του κοινωνικού συνόλου.

Η σημασία αυτής της τελευταίας παρατήρησης αναδεικνύεται και από το εξής. Τα έσοδα από ασφαλιστικές εισφορές από το 2011 υπολογίζονται σε 24 δισεκατομμύρια ευρώ, ενώ, αν δεν υπήρχε η εισφοροδιαφυγή, θα μπορούσαν να είναι αυξημένα κατά 38%, δηλαδή να ανέρχονται στα 33 δισεκατομμύρια ευρώ. Το ποσό της αύξησης σχεδόν ισούται με την ετήσια κρατική συμμετοχή για την ενίσχυση των ταμείων, δηλαδή γύρω στα 10 δισεκατομμύρια ευρώ. Μάλιστα, σύμφωνα με την έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, η αναγνώριση ως συντάξιμου του χρόνου ανεργίας χωρίς την καταβολή εισφορών εκτιμάται ότι θα φέρει ετήσια απώλεια εσόδων της τάξεως του 1,5 δισεκατομμυρίου στο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ και της τάξεως των 450 εκατομμυρίων για το ΕΤΕΑΜ και τους λοιπούς φορείς επικουρικής ασφάλισης. Οι προβλέψεις αυτές υπονομεύουν επομένως τη βιωσιμότητα των ασφαλιστικών φορέων και στο μέλλον.

Βεβαίως, δεν είναι μόνο το θέμα της ανεργίας ή -αν θέλετε- της στήριξης των ανέργων το πρόβλημα για τους ασφαλιστικούς φορείς. Και βεβαίως δεν θα σχολιάσω και άλλες υπερβάσεις που προβλέπει η πρόταση νόμου, όπως είναι η καταβολή από τους ανέργους μειωμένων τιμολογίων κατά 30% στην ύδρευση, στο ηλεκτρικό, στα τηλέφωνα, όπως και την αναστολή κάθε είδους δανειακής υποχρέωσης των ανέργων.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κοινωνικά είναι βέβαιο ότι είναι κατανοητές και συμπαθείς, εγείρουν ωστόσο πολλές φορές και ζητήματα αντισυνταγματικότητας και ίσως και ζητήματα αντίθεσης και σύγκρουσης με το Κοινοτικό Δίκαιο. Μέτρα αυτού του τύπου, όσο χρήσιμα και αν είναι –και αυτό που λέμε το πιστεύουμε- για την οικονομική ελάφρυνση των ανέργων και όσο δελεαστικά και αν είναι, δεν μπορούν να προχωρήσουν σε αυτήν τη φάση με αυτόν τον τρόπο. Κατά την άποψή μας, δεν μπορούν να προχωρήσουν και να εφαρμοστούν χωρίς τη σύμπραξη των επιχειρήσεων, οι οποίες πρέπει με κάθε τρόπο να διατηρήσουν τη βιωσιμότητά τους για να προσφέρουν θέσεις εργασίας.

Και εδώ πιστεύουμε ότι η ανάγκη μείωσης των φορολογικών συντελεστών για τις επιχειρήσεις είναι περισσότερο αναγκαία και εδώ διαφωνούμε με τη θέση του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδος, γιατί πιστεύουμε ότι μόνο μέσα από αυτά θα επιτευχθεί και θα εξασφαλιστεί η βιωσιμότητα των επιχειρήσεων, θα μπορέσει να υπάρξει ανάπτυξη και θα μπορέσουν να υπάρξουν θέσεις εργασίας. Εκεί που καλούνται και εγκαλούνται οι επιχειρήσεις, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι στο να εξασφαλίζουν τα ελάχιστα δυστυχώς πλέον δικαιώματα των εργαζομένων μέσα από την απαρέγκλιτη εφαρμογή της εργατικής νομοθεσίας, τόσο στο θέμα το εργασιακό όσο και στο ασφαλιστικό. Και εδώ απαιτείται και αναμένουμε ακόμα την προώθηση διατάξεων για την ενίσχυση του ΣΕΠΕ που είναι απαραίτητο για την παρακολούθηση και τον έλεγχο αυτών των επιχειρήσεων.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι γεγονός ότι ένα δίχτυ προστασίας για τις ομάδες πληθυσμού που πλήττονται ιδιαίτερα από την ύφεση, όπως είναι οι άνεργοι, είναι αναγκαίο σήμερα περισσότερο από ποτέ. Όμως τα μέτρα προστασίας που προτείνει το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος φαίνονται αναντίστοιχα με τα σημερινά δεδομένα και πολλές φορές παραβλέπουν την ανάγκη ενίσχυσης κινήτρων που θα πρέπει να υπάρχουν, ιδιαίτερα μέσα από τις ενεργητικές πολιτικές απασχόλησης, μέσα από τις οποίες πιστεύουμε ότι θα χτυπηθεί και η ανεργία. Παράλληλα, κατά ένα μέρος τουλάχιστον, αποτελούν και αντικίνητρα για την ένταξη ή την επανένταξη στην αγορά εργασίας, λόγω της απουσίας οποιουδήποτε χρονικού περιορισμού στη διάρκεια παροχής αυτών των επιδομάτων, των εκπτώσεων ή των απαλλαγών. Επομένως, παρά το θεωρητικό και ιδιαίτερα κοινωνικό χαρακτήρα τους, δεν μπορούν αυτήν τη στιγμή να βρουν έδαφος υποστήριξης. Αντίθετα, επιβάλλεται η δημιουργία μιας ολοκληρωμένης πολιτικής συγκράτησης της ανεργίας μέσα από ένα εθνικό σχέδιο στήριξης των ανέργων.Αυτό είναι κάτι που δεν έχουμε δει αυτή τη στιγμή, πέρα από τα αποσπασματικά προγράμματα που υλοποιεί το Υπουργείο Απασχόλησης.

Χρειάζεται ένα εθνικό σχέδιο που θα βασίζεται σε προγράμματα ενσωμάτωσης και επανένταξης στην αγορά εργασίας, που θα προωθούν την καινοτομία, που θα ενισχύουν την επιχειρηματικότητα, την επένδυση στην έρευνα και τις νέες τεχνολογίες -που είναι εξαιρετικά παραμελημένος παράγοντας καίτοι απαραίτητος- στην ανάπτυξη εκπαιδευτικών δομών επαγγελματικής κατάρτισης, δηλαδή με λίγα λόγια στις πολιτικές προσαρμοστικότητας των επιχειρήσεων και των εργαζομένων. Παράλληλα πρέπει να επιστρατεύσουμε μ’ έναν πολύ πρακτικό και διακριτό τρόπο τις πολιτικές ενίσχυσης της κοινωνικής ευθύνης των επιχειρήσεων και συνεργασίας της πολιτείας με τις επιχειρήσεις στον τομέα αυτό, προκειμένου να υποστηρίξει και αυτή η πλευρά το μεγάλο αυτό κοινωνικό ζήτημα. Βεβαίως, αναμένουμε ακόμα και τις πρωτοβουλίες ανάπτυξης κοινωνικής οικονομίας και κοινωνικής εργασίας που όλοι γνωρίζουμε ότι θα δώσουν μία μικρή διέξοδο στο πρόβλημα αυτό. Μόνο έτσι, αγαπητές κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μπορούμε να προσδοκούμε μακροχρόνια και διατηρήσιμα αποτελέσματα για τη μείωση της ανεργίας, γιατί αυτός πρέπει να είναι ο στόχος μας, το μακροχρόνιο και το διατηρήσιμο.

Άλλωστε και η ευρωπαϊκή στρατηγική, όπως γνωρίζουμε, για την αντιμετώπιση της ανεργίας περιλαμβάνει μία σειρά από μέτρα και μάλιστα χρηματοδοτούμενα από το ΕΣΠΑ εν προκειμένω της χώρας μας και αυτός είναι ένας πολύ σημαντικός παράγοντας για την πορεία της χώρας μας αυτή την εποχή. Τέτοιες πολιτικές που χρηματοδοτούνται είναι η βελτίωση των εθνικών υπηρεσιών απασχόλησης που απαιτείται και την αναμένουμε ακόμα, είναι η ενθάρρυνση της επιχειρηματικότητας και παροχή βοήθειας σε ανέργους και νέους που ξεκινούν τη δική τους επιχείρηση, είναι η διατήρηση όσο το δυνατόν περισσότερων θέσεων εργασίας, με την προσωρινή προσαρμογή των ωρών εργασίας σε συνδυασμό με επανεκπαίδευση και χρηματοδοτική υποστήριξη, είναι η προαγωγή αγορών χωρίς αποκλεισμούς με παροχή κινήτρων για την εργασία ιδιαίτερα σε μειονεκτούσες ομάδες, είναι η αναβάθμιση δεξιοτήτων κατάρτισης και η κινητικότητα στην αγορά εργασίας. Όπως προανέφερα, τέτοια μέτρα έχουν τη χρηματοδοτική υποστήριξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο γνωρίζουμε ότι είναι ένα σημαντικότατο εργαλείο της ευρωπαϊκής πολιτικής για τη συνοχή. Επίσης, το Ευρωπαϊκό Ταμείο Προσαρμογής στην Παγκοσμιοποίηση διαθέτει έως και 500 εκατομμύρια ευρώ ετησίως για να βοηθήσει ανέργους να επανεκπαιδευτούν και να αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες που συνεπάγονται από την αναζήτηση εργασίας. Από την περασμένη χρονιά ο ευρωπαϊκός μηχανισμός μικροχρηματοδοτήσεων χορηγεί 100 εκατομμύρια ευρώ για τα επόμενα οκτώ χρόνια που, σε συνδυασμό με τα κονδύλια διεθνών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, θα διατεθούν για δάνεια ύψους έως και 25.000 ευρώ σε σαράντα πέντε χιλιάδες νέες μικρές επιχειρήσεις. Από όλα αυτά αναρωτιόμαστε τι αξιοποιεί η Κυβέρνηση.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όπως γνωρίζετε η παράταξή μας έχει το ζήτημα της απασχόλησης και της αντιμετώπισης της ανεργίας στο επίκεντρο των πολιτικών της προτεραιοτήτων. Με στόχο την ανάπτυξη και τη κοινωνική συνοχή είχαμε σχεδιάσει ως Κυβέρνηση, προκειμένου να χρηματοδοτηθούν, όλα τα επιχειρησιακά προγράμματα του ΕΣΠΑ, με ιδιαίτερο βάρος και τη μεγαλύτερη δέσμευση κονδυλίων στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα Ανάπτυξη Ανθρώπινου Δυναμικού. Η αντίδραση της Κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ απέναντι σ’ αυτή την αλματώδη αύξηση της ανεργίας -αν και είχε στη διάθεσή της έτοιμο και με σχεδιασμένα έργα αυτό το πολύτιμο χρηματοδοτικό εργαλείο, καθώς και άλλους κοινοτικούς πόρους- είναι τουλάχιστον ανεπαρκής. Το ποσοστό απορρόφησης του ΕΠΑΝΑΔ φθάνει μόλις στο 16,3%, με αποτέλεσμα εκατοντάδες εκατομμύρια να παραμένουν αναξιοποίητα. Επίσης, τα προγράμματα για την αντιμετώπιση της ανεργίας, που εξαγγέλθηκαν προ μηνών από τον ίδιο τον Πρωθυπουργό, προέρχονται και χρηματοδοτούνται κυρίως από εθνικούς πόρους και πόρους του ΛΑΕΚ, ενώ η αξιοποίηση του ΕΣΠΑ αφορά γύρω στο 1/5 του συνολικού ποσού των 2,5 εκατομμυρίων που διατίθενται για την ανεργία. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει μία δυστοκία στην αξιοποίηση των συγκεκριμένων πόρων, που είναι οι μοναδικοί πόροι που έχει η χώρα μας αυτή τη στιγμή στη διάθεσή της για να αντιμετωπίσει πολύ σημαντικά κοινωνικά και οικονομικά ζητήματα.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συμφωνούμε ότι η ανεργία είναι ένα από τα πιο σημαντικά προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας και το εννοούμε αυτό που λέμε. Όμως η επιδότηση της ανεργίας δεν λύνει από μόνη της το πρόβλημα, όπως δεν το λύνει από μόνη της κι η επιδότηση θέσεων εργασίας. Γι’ αυτό το λόγο θεωρώ ότι είναι αδιέξοδο το να συναινέσουμε σε κάποιες περιστασιακά μαξιμαλιστικές, κατά την άποψή μας, προτάσεις, παρά το δελεαστικό της φύσης τους, που εξαντλούνται μόνο σε επιδοματικές δράσεις και, αν θέλετε, καταλήγουν να μην απαντούν μακροπρόθεσμα στις ανάγκες των ανέργων.

Πιστεύουμε ότι οι μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας, με σκοπό την αύξηση της απασχόλησης, πρέπει απαραίτητα και τάχιστα να συνδυαστούν με μέτρα επανεκκίνησης και τόνωσης της οικονομίας, με μέτρα τα οποία μέσα από διαρθρωτικές παρεμβάσεις, που είναι άκρως απαραίτητες και που ακόμη δεν τις έχουμε δει, και από τη φορολογική αναμόρφωση του συστήματος θα διαμορφώσουν ένα ελκυστικό περιβάλλον για την επιχειρηματικότητα και θα αλλάξουν το παρωχημένο μοντέλο της ανάπτυξης. Αυτά τα μέτρα άλλωστε περιλαμβάνονται και στην πρόταση της Νέας Δημοκρατίας, όπως διατυπώθηκε στο Ζάππειο, με το όνομα «Ζάππειο II». Αυτός, λοιπόν, πιστεύουμε ότι είναι ο μόνος τρόπος και ο μόνος στόχος, για να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε τέτοια ζητήματα, όπως είναι και αυτό της ανεργίας, που από τη φύση τους δημιουργούν σημαντικές υποχρεώσεις και αυτές τις υποχρεώσεις έχουμε απέναντι στους άνεργους συμπολίτες μας. Πρέπει, λοιπόν, να εντείνουμε τις προσπάθειές μας, να αξιοποιήσουμε και να προχωρήσουμε σε τέτοιου είδους παρεμβάσεις που θα δημιουργήσουν το άνοιγμα, το έδαφος για μακροπρόθεσμη αντιμετώπιση τόσο σημαντικών κοινωνικών, οικονομικών και πολιτικών ζητημάτων, όπως είναι η ανεργία.

Δείτε το σχετικό video

(Δευτερολογία) Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι σήμερα ασχοληθήκαμε με ένα εξαιρετικά σημαντικό κοινωνικό, οικονομικό και πολιτικό φαινόμενο, ένα σύνθετο φαινόμενο, ένα σύνθετο σύμπτωμα της εποχής στο οποίο όλοι θα μπορούσαμε θεωρητικά και εν δυνάμει να το βλέπουμε με τον ίδιο τρόπο. Θα έλεγα ότι αυτό το κοινωνικό ζήτημα δεν αφορά μόνο τους πλήρως και ξεκάθαρα ανέργους, αλλά ακόμη και αυτούς που σήμερα ή θα πληρώνονται με τα 500 ευρώ, αυτή την πολύ χαμηλή, ανύπαρκτη αμοιβή ή και όσους ασχολούνται με τις λεγόμενες ευέλικτες μορφές εργασίας, με την αδήλωτη εργασία, με την ανασφάλιστη εργασία και όλα αυτά που χαρακτηρίζουν σήμερα το εργασιακό τοπίο.

Ωστόσο πιστεύουμε και θα το επαναλάβω, κρίσιμος παράγοντας για την έξοδο από την κρίση είναι εκείνος που θα κρίνει το κατά πόσο θα μπορέσουμε να απαντήσουμε σε αυτό το εξαιρετικά σημαντικό φαινόμενο. Η αντιμετώπιση, λοιπόν, της ύφεσης, μιας ύφεσης που με στοιχεία της χθεσινής έκθεσης της Τρόικα είναι πέρα και πάνω από τις προβλέψεις τόσο του προϋπολογισμού όσο και της ίδιας της Τρόικα, δεν μπορούμε να ξεφύγουμε. Απαιτούνται, λοιπόν, διαδικασίες, αναπτυξιακές πολιτικές που θα μπορέσουν να βγάλουν τη χώρα από την κρίση για να δώσουν διέξοδο όχι ίσως άμεσα, αλλά σίγουρα μεσοπρόθεσμα σε αυτό το φαινόμενο. Επειδή αν θέλετε, υπήρξε μια κριτική και ίσως και λοιδορήθηκε η πολιτική πρόταση της Νέας Δημοκρατίας, η οποία είναι σύνθετη και δεν έχω το χρόνο να την περιγράψω ολόκληρη, ωστόσο έγιναν πολλές επισημάνσεις και κριτικές για το θέμα της φορολογίας, θέλω να πω ότι οι προτάσεις της φορολογίας της Νέας Δημοκρατίας δεν εξαντλούνται μόνο στο χαμηλό φορολογικό συντελεστή για τις επιχειρήσεις που πιστεύουμε ότι είναι ένας τρόπος για να μπορέσουν οι επιχειρήσεις να είναι βιώσιμες και να φέρουν θέσεις εργασίας, αλλά έχει να κάνει και με το Φόρο Προστιθέμενης Αξίας που ξέρουμε πολύ καλά ότι πλήττει κυρίως τα μεσαία και χαμηλά στρώματα.

Επομένως, είναι πολύ σύνθετο το ζήτημα. Πιστεύουμε σε αυτήν την πολιτική και πιστεύουμε ότι εκεί που κρίνονται και πρέπει να κρίνονται και να ελέγχονται σοβαρά οι επιχειρήσεις είναι στην τήρηση της νομοθεσίας τόσο στα ασφαλιστικά όσο και στα εργασιακά ζητήματα. Και εκεί μεγάλο ρόλο πρέπει να παίζουν, αλλά ακόμα δεν έχουμε δει τα αποτελέσματά τους, οι ελεγκτικοί μηχανισμοί του κράτους και εν προκειμένω το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας. Ακόμη, κύριε Υπουργέ, αναμένουμε αυτό το πολυπόθητο, θα έλεγα, πολύ ενδιαφέρον νομοσχέδιο, να δούμε πώς θα μπορέσει αυτό το σύστημα να ελέγξει και τις επιχειρήσεις, αν θέλετε, και όλη την αγορά εργασίας σε αυτό το ζήτημα. Βεβαίως, συμφωνώ με τον κύριο Υπουργό που μίλησε για μια αναγκαία για την ανάσχεση της ανεργίας λύση, που μπορεί να είναι τα επιδοτούμενα προγράμματα από το ΕΣΠΑ. Δεν θα διαφωνούσαμε σε αυτό, παρ’ όλο ότι πιστεύουμε πως αυτά τα προγράμματα θα πρέπει να επικεντρώνουν το ενδιαφέρον τους κυρίως σε ζητήματα προσαρμοστικότητας, όπως λέμε, επιχειρήσεων και εργαζομένων, δηλαδή σε πολιτικές που θα έχουν μακροχρόνια ένα αποτέλεσμα και δεν θα αντιμετωπίζουν μόνο πρόσκαιρα το ζήτημα.

Ανέφερε και η εισηγήτρια του ΠΑΣΟΚ ότι έχουν ξεπεραστεί ή ότι έχουν αποδειχθεί, αν κατάλαβα καλά, αναποτελεσματικές οι πολιτικές υποστήριξης καινοτομίας, έρευνας και νέων τεχνολογιών. Θα έλεγα ότι στη χώρα μας δεν δοκιμάστηκαν για να αποδειχτούν ίσως ανεπιτυχείς. Πριν πάμε λοιπόν στην πράσινη ανάπτυξη, αν θέλετε και παράλληλα με αυτή, νομίζω ότι πρέπει να δώσουμε βάρος σ’ αυτές τις πολιτικές υποστήριξης έρευνας καινοτομίας και νέας τεχνολογίας, γιατί αυτές είναι που θα φέρουν μακροπρόθεσμα αποτελέσματα. Επίσης, στα προγράμματα που ανέφερε ο κύριος Υπουργός –που γνωρίζουμε- θέλω να επαναλάβω ότι δεν αξιοποιούνται τα ευρωπαϊκά κονδύλια που είναι η μόνη πηγή υποστήριξης που έχουμε αυτή τη στιγμή στη χώρα μας, δεδομένου ότι το μεγαλύτερο μέρος αυτών υποστηρίζονται από εθνικούς πόρους και πόρους του ΛΑΕΚ. Επομένως, πρέπει η Κυβέρνηση να δώσει μεγάλο βάρος εκεί, να ξεμπλοκάρει προγράμματα και να δώσει και την κατεύθυνση που χρειάζεται τόσο στους νέους και κυρίως στις γυναίκες που από αυτά τα προγράμματα ελάχιστα ωφελούνται. Θέλω να αναφέρω ότι η γυναικεία ανεργία όπως ξέρουμε όλοι είναι της τάξης του 20% σήμερα. Επομένως δεν είναι αμελητέα. Τα προγράμματα αυτής της περιόδου δεν αντιμετωπίζουν καθόλου αυτό το ζήτημα.

Τέλος, ο κύριος Υπουργός μίλησε και για μια, αν θέλετε, μετατροπή του ΟΑΕΔ σ’ έναν οργανισμό που θα ενδιαφέρεται, θα ασχολείται και θα προωθεί ενεργητικές πολιτικές απασχόλησης. Για μένα προσωπικά δεν είναι κατανοητό. Δεν το είδα, δεν ξέρω αν σχεδιάζεται κάτι. Το ακούμε με πολύ ενδιαφέρον, ωστόσο ο ΟΑΕΔ ακόμα δεν παύει να είναι ένας οργανισμός που αντιμετωπίζει παθητικά την ανεργία και εξαντλεί τη δραστηριότητά του στην υλοποίηση ευρωπαϊκών προγραμμάτων.

Δείτε το σχετικό video

 
             
  πίσω
             
Αφήστε το δικό σας σχόλιο
*Όνομα:  
*E-mail:  
*Σχόλιο:  
 
     
   
 
     
     
 
 
 
rss feed
Κατασκευή Ιστοσελίδων Web Future