Ευγενία Τσουμάνη – Σπέντζα Βουλευτής Επικρατείας Νέας Δημοκρατίας  
βιογραφικό   δραστηριότητες       επικοινωνία
 
 
αρθογραφία - συνεντεύξεις

25/11/2011 - Το πρόβλημα της διπλανής πόρτας

Η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, με απόφασή της το 1999 ανακήρυξε την 25η Νοεμβρίου ως Διεθνή Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών για να αναδείξει έτσι τη σημασία του προβλήματος. Βία σωματική, ψυχολογική, σεξουαλική, υφίστανται εκατομμύρια γυναίκες διεθνώς ανεξάρτητα από την κοινωνική τους θέση, την επαγγελματική ή την οικονομική τους κατάσταση, το μορφωτικό τους επίπεδο και τις θρησκευτικές τους πεποιθήσεις.

Οι επιπτώσεις του μάλιστα πέρα από την κοινωνική έχουν και οικονομική διάσταση. Και αυτό δεν αφορά μόνο το κόστος των υπηρεσιών για την περίθαλψη των θυμάτων αλλά και την εξοικονόμηση πόρων που η πρόληψη θα μπορούσε να επιφέρει προς όφελος της υγείας, της κοινωνικής πρόνοιας και της κοινωνικής ασφάλισης. Μια από τις πιο συνήθεις εκφράσεις του φαινομένου είναι η ενδοοικογενειακή βία με θύματα κυρίως τις γυναίκες αλλά και τα πιο αδύναμα μέλη του οικογενειακού περιβάλλοντος.

Παρά το γεγονός ότι έχει πάψει να αποτελεί ζήτημα εγκλωβισμένο στα όρια της ιδιωτικής σφαίρας και έχει μετασχηματιστεί σε ζήτημα δημοσίου ενδιαφέροντος. Φαίνεται ωστόσο ότι υπάρχει ακόμη αδυναμία αναγνώρισης του προβλήματος μέσα στην οικογένεια ή ακόμη και εξωτερίκευσής του. Είναι βέβαιο ότι η δημόσια συζήτηση για το πρόβλημα βοηθάει στη κατάρριψη συγκεκριμένων στερεοτύπων. Πόσοι άραγε γνωρίζουν ότι η ενδοοικογενειακή βία δεν είναι «κατάρα» των μη προνομιούχων, των φτωχών ή των λιγότερων μορφωμένων αλλά, αντιθέτως, δε γνωρίζει κοινωνικά ή οικονομικά στεγανά; Ή ότι το μια στις τρεις γυναίκες - θύματα βίας παντρεύτηκε το δράστη ενώ είχε δείγματα βίαιης συμπεριφοράς του πριν το γάμο; Ή, ακόμα, ότι δύο στις τρεις γυναίκες-θύματα ενδοοικογενειακής βίας βρίσκονται σε αυτήν τη σχέση περισσότερο από δέκα χρόνια, ότι δηλαδή οι σχέσεις κακοποίησης είναι συνήθως μακροχρόνιες; Βλέπουμε λοιπόν ότι ακόμη και σήμερα ο μη κοινωνικός στιγματισμός της βίας μέσα στην οικογένεια την κάνει συχνά αποδεκτή, δικαιολογώντας τον θύτη και ενοχοποιώντας το θύμα.

Η ψήφιση από την κυβέρνηση της ΝΔ του Ν.3500/2006, ενός πρωτοποριακού για τη χώρα μας νόμου απετέλεσε ένα σημαντικό πολιτικό και κοινωνικό βήμα προόδου. Αυστηροποιήθηκαν οι ποινές για τα εγκλήματα βίας στον γάμο, στην οικογένεια ακόμη και στις σχέσεις συμβίωσης ενώ δόθηκε και η ευχέρεια στους συζύγους και στους συντρόφους να αντιμετωπίσουν τέτοια προβλήματα εξωδικαστικά με τον θεσμό της ποινικής διαμεσολάβησης. Επιπλέον, ο νόμος αυτός παρέχει προστασία από τις πράξεις βίας σε όλα τα μέλη της οικογένειας όπως ηλικιωμένους και παιδιά. Τέλος δημιουργήθηκε τόσο το νομοθετικό όσο και το απαραίτητο χρηματοδοτικό πλαίσιο για την κινητοποίηση των δομών της τοπικής αυτοδιοίκησης με σκοπό να μπορούν να προσφέρουν κοινωνική φροντίδα στα θύματα μέσα από συμβουλευτική , ψυχοκοινωνική και νομική υποστήριξη.

Παρά την πρόοδο των τελευταίων χρόνων υπάρχει ακόμα δρόμος να διανυθεί. Χρειάζεται υπέρβαση των κοινωνικών στερεοτύπων και ενθάρρυνση των γυναικών για να σπάσουν την σιωπή. Χρειάζεται επίσης να προωθήσουμε τα υγιή ανδρικά πρότυπα και κυρίως να κινητοποιήσουμε τους νέους. Κυρίως χρειάζεται κάθε ένας από εμάς να συνειδητοποιήσει ότι η ανοχή σ’ αυτά τα φαινόμενα είναι συνενοχή.

Διαβάστε το άρθρο όπως δημοσιεύθηκε στο parapolitika.gr

Δείτε το Δημοσίευμα
 
 
Photogallery
     
             
             
  πίσω
             
Αφήστε το δικό σας σχόλιο
*Όνομα:  
*E-mail:  
*Σχόλιο:  
 
     
   
 
     
     
 
 
 
rss feed
Κατασκευή Ιστοσελίδων Web Future